Zogenaamde Familie
Waar waren jullie toen ik jullie nodig had.
Jullie zouden alles met me regelen,was de afspraak
Maar jullie hebben dat niet gedaan.
Jullie vergeten me maar het is,
Ikke Ikke en de rest kan stikke.
Ik heb jullie nu 1 jaar de kans gegeven,
Jullie zijn een stelletje aparten,
Maar goed jullie willen zo leven,
Ik praat over jullie?
Ja dat doen jullie ook over mij
En dan ook nog zeggen dat ik geen contact wil,
Nee jullie willen geen contact met mij.
Ik heb helemaal geen zin meer,
Om met jullie te praten.
Jullie verschillen wel veel met de rest
Jullie hebben kapsones,
Maar dat hebben jullie zelf niet in de gaten.
Jullie denken het allemaal beter te weten,
Omdat jullie je meer voelen als de rest
Jullie lijken wel een vreemde van mij
En dat weten jullie best
Sorry beste mensen
jullie hebben het voor jezelf verpest
Het is gewoon gekkenwerk
Jullie staan gewoon op scherp
Als jullie daar staan in de kerk
Handen te schudden, en jullie zien mij aankomen
Zoeken jullie als een speer ander werk
Om maar niet met mij in contact te hoeven komen.
Laat maar ik heb jullie nu niet meer nodig
Jullie zijn voor mij gewoon overbodig.
Ingezonden door: Tonny VanderGaast
Herinnering
In Juli 1985, stak de dood zijn magere handen uit
En grijnsde: kom, ga mee, het is je tijd
En houd je dekens om, het is daar koud.
Ik zweefde machteloos in hete koorts,
Daalde en rees, maar toen ik zijn ogen zag
En hun verschrikking, vocht ik als een beest
Mijn ogen schroeiden achter in mijn hoofd,
Mijn lippen waren droog
Als de dorre kusten van de zee
En eindelijk wakker, was ik als een kind,
Ik huilde om mijn arme, zieke kleine zelf
En om mijn vader, waar ik zielsveel van hield
Die ik elke dag nog mis,
In Januari 1983 overleden is.
Ingezonden door: Hetty
Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Hetty
Meid sta op, vecht je strijd
Schrik van wat jij bent geworden
Ooit was je die vrolijke meid
Kinderlijk in doen en laten
Openstaand voor gezelligheid
Je slikt de ene pil na de ander
Vlucht weg in je werk
Bent bang om besluiten te nemen
Geen ruggengraat, willoos, niet sterk
Leunt op influisteringen van mensen
Als je maar zelf niets moet
Kruipt weg voor het werkelijke leven
Niets wat je echt iets doet
Voer ben je, voor hulpverleners
De geitenwollen sokken maffia staat paraat
Je bent kassa voor het Riagg
Zoveel wordt je aangepraat
Willoos door de pillen
Je verslaapt je levenstijd
Zou je wakker willen schreeuwen
Meid sta op, vecht je strijd
Ingezonden door: Henny Klaassen
|
Tante Nan,
De bloemen blijven geuren
maar toch anders zonder jou.
De regenboog toont nu geen kleuren
en ook de de lucht is minder blauw.
Steeds als ik naar Nederland kwam,
dan stond je voor me klaar
om in de zorgen om mijn mam,
te steunen hier en daar.
We lachten veel,als we samen waren.
Ook deelden wij verdriet.
Momenten die ik zal bewaren,
in mijn gedachten,Ik vergeet ze niet!
Je was voor mij een bijzonder mens.
Iemand,die je steeds herkent.
Daarom voor jou nu ook de wens:
"Heb vrede en rust,waar je nu ook bent"
Misschien ben je die glanzende ster,
hoog aan het firmament.
Misschien wel naast mijn mam,niet ver,
zodat je haar direkt herkend.
Twee sterren achter wolkenflarden.....
Twee sterren......onder miljarden.....
Ingezonden door: Trudy van der Walle Lancel
Moeilijk te begrijpen
Moeilijk zijn de dingen in het leven,
ze te begrijpen is een hele Hap,
als alles goed gaat is het Prima
maar in mindere tijden krijg je vaak een Klap!
Waar zijn sommige ,,Familieleden,, gebleven,
die zeiden: van ons kun je op aan.
Maar op de momenten van Verdriet en Pijn,
zijn ze er niet!
En laten ze je in de kou staan.
Wat is dat toch dat ze dan gaan Vluchten,
en hun Oren werken dan opeens ook niet meer,
van een Kleuterklas (mijn man zijn kinderen)
wilden ze het wel horen.
Dat wegblijven dat doet dan zeer.
Waar zijn hun steunende armen gebleven....
En ik zie je bent bang! Vanwaar die Bangheid?
Ben je soms bang voor de Waarheid.
Ja, je hebt gefaald tegenover je ,,Overleden Broer,,
Noem je dat Broederliefde?
Jouw blik zwager en dat van die kinderen,
kan me allang niet meer Bekoren,
Als blikken konden Doden, was ik allang Verloren.
Maar het is Fijn, mij krijgen jullie niet Klein.
En dat je nog met je Broer had willen praten,
daarom hoef je mij toch niet te Haten?
Dat had je beter eerder kunnen bedenken, had je nu,
je eigen niet zo hoeven te Krenken,
maar als je met me
praten Wil
geef dan effe een Gil.
Maar niet praten over het Testament
want dat is iets wat ik niet wil.
Daar heeft niemand wat mee te maken
dat was onze
laatste Wens!!
Dus de deur staat nog altijd voor je open,
je kunt altijd nog zo binnen lopen,
maar als je dat niet wil,
dan ook goed hou ik mij ook stil!!
Ingezonden door: Grandma
Wat is het toch fijn,
een dochter te hebben zoals jij,
waarvan ik mijn hele leven lang de moeder
mag zijn,
wat ben ik toch trots,
je bent als een briljante rots
met een hart van goud,
een stem die klinkt zo helder als sterren
die 's nachts fonkelend aan de hemel staan
en waardoor donkere wolken die soms in het leven ontstaan,
in warm en vrolijk zonlicht overgaan,
mijn dochter, mijn rots, mijn trots, mijn goud,
waarin ik geloof en oneindig van houd,
voor altijd je mamma.
Ingezonden door: Hetty
Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Hetty
|
Achteloos zonder erover na te denken,
Neem ik een potlood in mijn hand
en als vanzelf schrijf ik dit hier neer,
Aan jullie mijn zusjes en mijn broer,
Jullie spreken niet met mij,
En dat al jaren niet,
Moeder zegt ach trek het je niet aan,
ze kunnen je zo slecht,
Lieve Moeder
een beter antwoord viel U wel niet in,
Met 14 moest van school,
Geld hadden jullie nodig
gedwongen werd ik niet
maar ik zag Pappa zijn verdriet,
Dus ging ik werken,
Kokkie,Dea,Paula,en Ingrid
wij verschillen alle twee jaar,
Yvonne,Brigitte,Karin,Theo,en Marco
kwamen 5 jaar daarna,
'S morgens heb ik ze gewassen
en aangekleed naar school gebracht,
Toen gingen we allen nog naar school,
Okay de jongsten wisten niet
dat ik zo jong de school verliet
en graag deed ik het niet,
Ik leerde voor boekhoudster
en ik had het ook gered
want leren kon ik goed,
Okay nu hebben alle kinderen een goed beroep
zelfs eigen firma`s hebben er een paar,
Ik gun ze dat van harte,
Ze hebben allemaal een eigen huis
een dikke auto en ook geld,
Maar mij willen ze niet kennen,
Met 15 werd ik zwanger,
U gooide mij uit huis,
Met 16 kwam mijn Zoon
toen mocht ik er weer in,
Mijn blauwe ogen mijn verdriet en pijn
zag alleen Pappa die wilde helpen U niet,
Ach laten we maar ophouden Mama,
Ik heb mijn rekening gemaakt,
ik heb jullie afgehaakt,
Mijn leven was een hel
aan de rand daarvan keken jullie toe,
Geen hand werd gereikt,
Ik vocht mezelf naar boven toe
jullie hebben het niet geloofd,
Misschien ook niet gegund,
Want ik had teveel gezien,
Dat wilde U niet meer weten
en ik was het niet vergeten,
Ik ben nu gelukkig,
Gekost heeft het me veel,
Ik heb de liefde die ik wilde,
Ja hard genoeg ik moet jullie vergeten,
Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs
|
