Je gelooft.
Je bent sterk,
Je kan alles weer aan,
Dan kom je voor je eigen muur te staan,
Zelf gebouwd,
Je had hem doorbroken,
Dat had je gedacht,
En dan verdomme dichtgeklapt,
Hoe kom ik er uit,
Hoe vind ik mezelf,
Waar moet ik zoeken,
Wat zal ik nu doen,
Ik zoek bij mezelf,
Dat heb ik altijd gedaan,
En dan vind ik mezelf verstopt in het donker,
Wanneer doe ik het licht weer aan,
Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs
Een verhaal..
In mijn hart,
staat een verhaal geschreven,
een verhaal met emoties,
van geluk en van verdriet.
Het verhaal van mijn leven.
pijnlijke dingen,
maar ook mooie herinneringen.
Herinneringen van weleer,
die ik zie als een film
iedere keer weer.
emoties om te vergeten,
dat verhaal heeft ook
herinneringen waarvan,
ik niets meer wil weten.
Ook het geluk,
dat is gebleven,
een deel van het verhaal,
dat kan niet meer stuk,
ook al was het er maar even.
Het is een lang verhaal,
het verhaal van een mens.
Ingezonden door: Ans de Laat
|
Innerlijk verdriet je ziet het niet,
Je draagt het met je mee of je wil of niet,
Je voelt je geslagen maar je wil niet klagen,
Liever ga je kapot van binnen,
Het heeft zich vastgegrepen,
Het laat je niet los,
De oorzaak ken je,
Het heeft je vast in zijn greep,
Het is bezeten van haat,
Je wil je rust terug,
Maar zolang het bezeten is,
Krijg je innerlijke Rust niet terug,
Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs
Gevoelens heb je zomaar niet
die leer je kennen,
in vreugde en ook verdriet.
Wij als mens hebben de taak,
hoe je met deze gevoelens omgaat.
Ben je lief teer als porselein,
zullen ook jouw gevoelens zo zijn.
Zijn mensen koud en gemeen,
dan zijn ze inderdaad vaak alleen.
Geef elkaar de sleutel van je hart,
die op alle sloten past.
Naar de deur van vriendschap,
samen zijn en geluk.
En waak hier dan over,
dan gaat het niet meer stuk.
Ga je 's avonds met een glimlach slapen,
dan hoef je jezelf geen zorgen te maken.
Dan word er over jou gewaakt,
door vrienden die je in dit leven hebt gemaakt
Ingezonden door: Dinogina
|
Trauma's
Trauma's uit een ver verleden
bepalen vaak het heden
Vaak trek je je terug
Toont iedereen je rug
Je wil er niet aan denken
Wil niet dat de mensen je krenken
Er gaat heel wat in je om
Blijft over je problemen stom
Het is alsof je in een draaideur
zonder uitgang loopt en hoopt
Ten slotte neem je het besluit:
'Help, ik wil eruit!'
Ingezonden door: Jo Robroek
We kunnen niet zonder anderen
Dat klopje op je schouder
Een warm meeleven zo oprecht
Een luisterend oor voor zoveel dingen
Bekommerd met het mensen zijn
Zoveel dingen die veranderen
Begrip nu zoveel kouder
Harde woorden worden zomaar gezegd
Leugens die waarheid verdringen
Ophouden van schone schijn
Niet iedereen is een sterke eik
Harten nooit gemaakt van steen
Iets hebben om voor te leven
Dat vechten voor haalbare doelen
Weten dat die ander aan je denkt
Kleine dingen zo belangrijk
Maar onbetaalbaar voor menigeen
Kost zo weinig om te geven
Die warmte en voldoening te voelen
In warmte die de één de ander schenkt.
Ingezonden door: Henny Klaassen
|
Schaduwtijd
Eens legde ik mijn naam
in zijn handen
zacht en wit
als zwanenhalzen
zijn stem klonk
als een herkende toon in mij
één adem kort
was onze dans
in het dal van duizend zonnen....
Als een worm
in de appel
wrong
de tijd zich tussen ons
.....Ooit was ik jong!
.....Ooit was ik maagd!
Zwarte druppels lood...
Zwaar ...Zwaar ...Zwaar..
Ingezonden door: Goda
Vergeet voor eens......
vergeet voor eens
dat steen weer steen
en hout weer hout is!
als ingebeitelde gebaren
Vergeet voor eens
dat uit elk geluid
het lied verdween
...als bespannen
met andere snaren
Voorbij
het ijdele smeken
en verwensen!
Ik wil terug naar mijn midden!
mij niet meer verwarren
met mijn schaduw
......Zou ergens toch
de hulsbes blozen?
Leven schiet kuit in een gedicht......
Ingezonden door: Goda
Sprokkelmaand
Je weet niet wat koude is
tot op een nacht....
een nacht zonder maan
voelend met het hart op slot
een ingevroren eenzaamheid
als een bittere rivier
diep
heel diep in mij
verwondend keer op keer
mijn diepste wonden
Je weet niet wat leegte is
tot op een dag
dolend door de stad
in straten....straten zonder naam
dromen loslatend
en weer inhakend....
In nevels,de geest vergaan
....verloren tussen straten
straten zonder naam
Ingezonden door: Goda
Verstreken
Vegen van zomer
een dronken behang
voelbaar de liefde
van levensbelang.
'k Droomde van leven
een gouden glans
de herfst is een streven
de liefde een dans
ik wil je nog even lief,
geef me een kans.
De kilte , de stilte
de winter brak
de kilte, de stilte
ik huiver, ik snak
de kilte, de stilte
en liefde ontstak.
Gebroken ontloken
dit lastig getij
je blijft in me spoken
je blijft aan mijn zij
verstreken gestreken
een liefde in mij.
Ingezonden door: Gea
Oorverdovend...
Achter jouw stilzwijgen,
voel ik je pijn.
Je ogen praten,
je lijf schreeuwt.
Jouw stilzwijgen
is oorverdovend.
Ik luister.....
Ingezonden door: Harry
|
Zonder ziel
Doelloos
Ga ik naar oneindig
Levensmoe
Staar ik naar niets
Gekwetst
keer ik mij af
En huilend
Verdwijn ik in het niets.
En ik verdwijn
'k Ben ook weer snel retour
Het niets is mij te donker
Huilend
Omarm ik toch dat sprankje licht
Gekwetst
Met in mijn ziel
De kilte van de leegte
Huilend
Keer ik mij af
Met rooddoorlopen ogen
Staar ik
Zoals altijd weer,
in een oneindig niets.
Zoals altijd
Is er weer die leegte
Een enge leegte
In een zwaar gekwetste ziel
Met betraande,
Rooddoorlopen ogen van het huilen
Zin op wraak,
Dus tel ik langzaam af,
Van één, naar vijf, naar tien.
Roerloos,
Als aan de grond genageld
Overdenk ik in alle rust,
De zo gekwetste ziel
Ik ben leeg,
Tot op de bodem
Door haat verslagen
Door haar,
Mijn eigen bloed en vlees
Ik vraag mij af
Waarom ik op deze wereld
Vol afgunst en geweld
Tegen alle weerzin in
Met haar, voor haar
En door haar werd geleefd
En ook nog levend
Ter aarde werd besteld.
Ingezonden door: Dirk Tempelaar
Ik heb ?mijn ik? verborgen
Verstopt achter een kunstgelaat
Om haar bestaan te kunnen waarborgen
In een wereld gevuld met haat
Soms komt zij tevoorschijn
Reikt liefde en warmte aan
Tevergeefs is quest naar naastenliefde
Kan zij ooit normaal bestaan?
Ingezonden door: Henny Klaassen
Voortaan...
Om mijn aardsheid
niet meer beducht
wat mij vroeger
mateloos ontsierde
....bevreemde
Steen was ik geworden...
muur ben ik voortaan...
En schragen wil ik
tot ik huiver van geluk!
Ingezonden door: Goda
Een klein onopvallend muisje
Grijs en ozo gewoon
Warrige haartjes met een pluisje
Zonder al teveel uiterlijk vertoon
Een moedermuis in hart en nieren
Haar jonkies vormen haar bestaan
Die verdedigt ze tegen wilde dieren
Woest piepend brengt ze die tot staan
Onopvallend, altijd zorgend
Niemand komt iets tekort
haar hart hongert klopt knorrend
maar je hoort nooit dat ze mort
Wie zal jou lief koesteren?
Je bent ozo simpel in je bestaan
Onder de dieren ben jij assepoester
In de spiegel zie ik je staan
Ingezonden door: Henny Klaassen
Zo ver weg
maar verradelijk dichtbij
dicht bij haar
dicht bij mij
vaak ben je hier
maar soms ook daar
"Wat wíl je nou
met je mannelijk gevaar?"
dicht bij haar
dicht bij mij
het verward me;
Waar ben jij?
Ingezonden door: Jada
|
Wie zal het zwijgen......
Vage vrede ligt smeulend
roestend in gesmolten licht
...De inkt verbleekt
geen genade!
schreeuwt het vochtgeworden hart
En laat z'n gevoelens vallen
In verloren momenten nooit beoefend
......het vergeten
Alles verstild tot as
voel eenzaamheid overal
....Gekooid en mistroostig
Heb niet meer genoeg aan woorden
die men voor mij vond!
Versteend of verbloemd,het hikkende
antwoord, op bittere vragen....
....Als een kwalijke
toegegroeide wond
de mond....
Ingezonden door: Goda
Inferno
Zal hun blik nu weer
mijn ogen overslaan?
Als een verwrongen loot
van de boom
mijn handen....
Vuisten rond hun naam
Zoete herinneringen
verkruimelen
als ongedesemd brood....
En in het witte
gepleisterde hart
......As!
Ingezonden door: Goda
Zwak Moment
Even zie je het niet meer
En wordt het je teveel
Je hoofd rustend op je armen
Vliegt alles je naar de keel
Laat maar komen het verdriet
Het moet er toch een keertje uit
Huil je maar even helemaal leeg
Want steeds maar de sterkste zijn
Redt zelfs de dapperste niet
Je krijgt weer wat adem
En gaat weer door waar je gebleven bent
Want zelfs de allersterksten
Hebben wel eens een zwak moment
Ingezonden door: Hennie
Clown
Jij bent een clown
Die zich een weg door het leven lacht
Jij bent een clown
Die vrolijk doet
Als hij huilen mag
Jij bent een clown
Die altijd maar dolt
Besef je niet
Dat je jezelf zo molt
Dus clown
Zet je masker af
Wees jezelf eens een keer
Het mag
Bij mij hoef je geen toneel te spelen
Want zich als een clown gedragen
Doen er al zovelen
Ingezonden door: Hennie
Weet jij....
hoe dat voelt?
van iemand te houden,
waardoor het leven weer de moeite waard wordt
hoe dat voelt?
als je weer vertrouwen krijgt
in een ander lief en mooi mens
hoe dat voelt?
toch echt wel samen plannen maken
hoe dat voelt?
bij iemand zijn
met wie je alles kunt bepraten
hoe dat voelt?
als blijkt dat het toch een luchtbel is
hoe dat voelt?
als twijfel toeslaat over jouw oprechtheid
hoe dat voelt?
als ik dan toch ook stomme dingen doe
hoe dat voelt?
als ik weet dat ik jou ook pijn doe
hoe dat voelt?
laatste lente in je eigen tuin
hoe dat voelt?
niet te weten waarheen te gaan
?....
Ingezonden door: Harry
|
Donker
Donker is de nacht
Donker nu is het in mijn hart
Donker overheerst mijn gedachten
Donker is de schaduw die jij achterlaat
Donker blijft het lange tijd
Donker zal ooit weer licht worden.
Ingezonden door: Lies
Ik sprak je laatst weer
keer op keer
ik snap niet waarom je nu zo doet
volgens mij is dit niet goed
je zei dat je me miste
maar ik denk dat je je vergiste
je dacht dat ik nog boos zou zijn
waarom.. het deed alleen ff pijn
dat is allemaal overgewaaid
en ik heb je uitgezwaaid
toen je dit zei
kwam alles weer naar boven
ik kan het nog steeds niet geloven
toen kwam ik er ook achter
wat voor een lullo je bent
je deed alsof je me niet kent
en nu opeens is alles weer gewoon normaal
wat denk je wel niet allemaal
ik heb nu een vriend
en daar ben ik blij mee
die liefde spoel ik echt niet
voor jou door de plee
kheb ook het idee dat je me wilt gebruiken
als dat zo zou zijn
dan zal ik jou eens een poepie laten ruiken!!
Ingezonden door: miexie
Het donker van de dag?
De dagen glijden voorbij
Het is alsof gisteren niet bestond
En morgen nog zó lang duurt
Geruisloos glijdt de dag in de avond
Soms lijkt een dag niet geleefd
Een donkere schaduw die voorbij trekt
De dag die slechts zwijgend langs komt
en al het mooie leven aan zich ontrekt
De dagen glijden voorbij
In lengtes niet uit te meten
Het einde lijkt nog zó ver weg
Een dag om weer snel te vergeten?
Ingezonden door: Gurien Kwantes
Verwijt
Jij
Wie ik?
Ja jij?
En jij dan
Oh ja, ik weer
Nee ik, nou goed
Nou goed, jij dan
Wat nou?
Nou wat ik zeg
Nou zeg het dan
Nou zeg jij 't maar
Wie, ik?
Ja jij
En jij dan
Ikke niet
Ik wel dan
Oh ja, jij
Ja ik, ja
en ik dan?
Jij niet
Nou jij ook niet
Ingezonden door: Shirley
Mijn huis fluistert zachtjes:
"voel je thuis"
Kruip veilig in mijn armen
Buiten is het niet pluis
Mijn katten miauwen
Geven kopjes bij de vleet
Schenken mij hun vertrouwen
Maken mij geheel compleet
Beantwoord het fluisteren
Mijn onrust wordt hier gesust
Laat mij even aan huis kluisteren
In mijn oase van rust
Ingezonden door: Henny Klaassen
Mijn bosrijk stekje
Ontsnapt naar mijn bosrijk stekje
Even nu geen zorgen meer
Kans om weer tot rust te komen
Ben zo opgebrand deze keer
Wind speelt met mijn haren
Zonnetje warmt mijn huid en mijn ziel
Bomen fluisteren zo kalmerend
Stress is hier nihil
Geen hollen en ook geen vliegen
Ben er even niet vandaag
Soezel weg in vage dromen
Wat er was lijkt nu zo vaag
Ingezonden door: Henny Klaassen
Die aan de hemel schittert,
Ik ben ook niet de mens
waar men naar op kijkt,
Ik ben meestal zeer rustig
teruggetrokken zeggen veel mensen dan misschien,
Maar dat kan me eigenlijk ook niet schelen,
Want ik weet wat ik wel kan,
Ik kan geven,
Ik kan delen,
Ik ben gelukkig als jij het ook bent,
En ongelukkig als jij het ook bent,
In ernstige situaties
waar andere in paniek raken,
Ben ik de rust,
Dan neem ik het heft in handen
en deel de lakens uit
Ik ben je eeuwige vriend
die je nooit verlaat
Bij mij kan je dingen kwijt ach
waar je met anderen
niet zo gauw over zou praten,
Mijn lippen zijn gesloten,
Nooit zou ik mijn woord breken
als jij er om zou vragen,
Alles wil ik voor je doen,
Maar ik ben alleen daar
als je me werkelijk nodig hebt,
Heb ik dan alles wat in mijn macht ligt gedaan,
ongeacht wie dat zou zijn
trek ik me weer terug,
Dat is zo
en dat zal ook altijd wel zo blijven,
Maar roep me en ik ben weer daar,
Als iedereen me accepteerd zoals ik ben
dan ben ik je beste vriendin,
Sla ik m'n arm om je heen
en loop ik met je mee
zolang als je me nodig hebt
Je hoeft me alleen maar te roepen,
En ik kom,
Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs
|
De dode ekster
Zag hem liggen in de regen
in zijn jonge zwart witte pak
met ogen grauw en gesloten
zijn nekje slap en geknakt
Kort duurde zijn eksterleven
heel even zijn vogelvlucht
het was hem niet gegeven
te blijven zweven in de lucht
Ben ik zoveel anders dan die vogel
zo teer, nietig en klein
weet immers ook niet
hoe lang mijn leven zal zijn...
Ingezonden door: Henny Klaassen
Emotie
Emotie kan van alles zijn
Van blijdschap tot pijn
Een lach op het gezicht of tranen van verdriet
Meestal zit alles mee, maar soms ook niet
Soms verlang je naar warmte om je heen
Naar mensen die om je geven
Soms wil je rust,
Verlang je naar een eigen leven
Een leven ver van de bewoonde wereld
Waar je rust en vrede vindt
Geluk, blijdschap of liefde
Vaak vindt je het in een lach
Ik hoop dat ik door deze drie dingen
Jou iets positiefs geven mag
Ingezonden door: Jannelize
De witte roos
Het was een rot dag
Af en toe vielen er druppels regen neer
Aan de wolken te zien, kwam er nog meer
Geen zonneschijn die hij zag
Hij stond op uit zijn stoel
Deed zijn jas aan, want het was koel
Toen liep hij naar de bloemenkar
Daar stond zijn bestelling al klaar
Hij wilde betalen,
maar het meisje zei:?Laat u maar.?
Even een lach toen de hoek om,
vermoeid, botten al star
Langzaam lopend richting het bos
Komt hij bij de ingang aan
Waar hij twijfelend blijft staan
Emoties komen uit zijn hart los
Dan loopt hij het bos in
Hij doet het zoals elk jaar
Alleen maar speciaal voor haar
Beetje tegen zijn zin
Een traan loopt langs zijn gezicht
Even blijft hij staan, op zoek
Dan snuit hij zijn neus in de zakdoek
Eventjes doet hij zijn ogen dicht
Dan loopt hij weer verder
langs het pad tussen de bomen
Het is stil en vol rust
Dat is hij zich goed bewust
Een plaats om even bij te komen
Hij loopt hier alleen
Er is weinig geluid
Alleen vogels met hun vrolijke gefluit
Dan is hij er, bij haar grafsteen
Hij buigt neer
Veegt de bladeren eraf
Die gevallen zijn op haar graf
Overeind komen doet een beetje zeer
Dan legt hij het neer, zijn bestelling
Een witte roos, zo mooi fijn
In zijn hart voelt hij pijn
Want hij heeft alleen nog maar
aan haar een herinnering
Hij staat daar eventjes in gedachten
Zegt: ?Ik voel me zonder jou bar alleen.?
Van binnen krijgt hij antwoord..
maar het blijft een grafsteen
Toch geeft het hem weer krachten
Dan opeens komt er een straal van de zon,
op deze donkere dag
Hij schijnt op de grafsteen en de witte roos,
die schittert in de zon..een klein wonder
Hij kijkt er naar..heel bijzonder
Loopt weer verder naar huis,
met op zijn lippen een glimlach
Ingezonden door: Peter
Ben ik dat?
Weerspiegeld in het glas?
Gebukt onder verdriet van jaren?
Ken ik haar?
Herinner ik mij wie ze ooit was??
Kan alleen maar naar haar staren
Komt die tijd ooit weer?
Vol van lachen en van grollen
Wat ik nu zie, doet zo'n zeer..
Ingezonden door: Henny Klaassen
Wil kunnen zeggen "ik heb geen spijt"
Zoveel vragen waar ik mee worstel
zoek antwoorden tevergeefs
voel wanhoop en triestheid groeien
hulpeloosheid nog het meest
een strijd die je niet winnen kan
roept mijn verstand keer op keer
maar mijn hart spreekt andere woorden
probeer het toch maar, telkens weer
zo vaak teruggewezen
gekwetst diep in mijn hart
waarom blijf ik proberen
ik oogst slechts bittere smart
zoek een balans om in te leven
met niet enkel narigheid
wie liefde vraagt, ik kan ze geven
wil kunnen zeggen "ik heb geen spijt"
Ingezonden door: Henny Klaassen
Ben gewoon een simpel mens
Zou zo graag even willen zweven
met gespreide vleugels in de lucht
glijend op ijle stromen
alleen de regen die ik ducht
Maar ik kan niet vliegen
al is dat mijn liefste wens
koester alleen dit verlangen
ben gewoon een simpel mens
Ingezonden door: Henny Klaassen
|
Maatschappij van stenen harten
Woorden blijven ongesproken
zwijgend leeft men naast elkaar
zo kunnen wij elkaar niet storen
zijn voor die ander geen gevaar
Getrokken zijn die onzichtbare grenzen
"ieder voor zich "is het gebod
een naaste is zo onbelangrijk
men gaat voor luxe en genot
Maatschappij van stenen harten
zie uw naaste roepende staan
hoor de wanhoop in zijn smeken
laat de mensheid niet verloren gaan
Ingezonden door: Henny Klaassen
Mijn cocon
Ik heb mij levend ingesponnen
Veilig in mijn cocon
De dans ben ik ontsprongen
Keerde terug naar de bron
Draden dik en klevend
Bescherming van al wat was
Sluimerend, amper levend
Groeide achter glas
Ogen zijn nu wijd geopend
Voel de wereld heel nabij
Mijn oude huid werk ik af al stropend
Nog even en ik ben vrij!
Ingezonden door: Henny Klaassen
Ons contact was altijd goed.
Maar nu is er weerstand ontstaan.
Wat moet ik zonder jou?
Waarom ben je weggegaan?
Ingezonden door: Shirley
Bij een heengaan
het vallen van de bladeren,
terwijl de eerste vorst de grond beroerde.
je ging van ons heen,
bewust, maar onverwacht.
de dood gaf je geen tijd
voor lange omhelzingen.
toch ben je er nog, ik sta
vandaag bij je graf.
ik voel de sterkte, de vergeten moed
in je vreugde en je pijn.
de leegte die je achterliet, bij iedereen
baart echter tevens de hoop dat wij,
over alle grenzen heen,
ooit weer samen zullen zijn.
bedankt
Ingezonden door: Roger
Mijn huis fluistert zachtjes:
"voel je thuis"
Kruip veilig in mijn armen
Buiten is het niet pluis
Mijn katten miauwen
Geven kopjes bij de vleet
Schenken mij hun vertrouwen
Maken mij geheel compleet
Beantwoord het fluisteren
Mijn onrust wordt hier gesust
Laat mij even aan huis kluisteren
In mijn oase van rust
Ingezonden door: Henny Klaassen
Dat oude park met bejaarde bomen
Dat oude park met bejaarde bomen
Bezoek ik zo vaak als ik kan
Mijn gedachten laat ik daar stromen
Ben even niet te bereiken, jammer dan
Even mijzelf uitschakelen
Alle wanorde overboord
Daar kan ik alles achterlaten
Niemand die mij stoort
Alles ademt stilte
Vogels vliegen af en aan
Konijnen graven holletjes
Een eekhoorn glijdt langs een stam
Hier kom ik mijn batterij opladen
Als hij leeg is en uitgeput
Wandelend door bemoste paden
Wordt mijn leven opnieuw gestut
Ingezonden door: Henny Klaassen
Men lacht als ik moet huilen?.
Bij een film of muziek?.
Maar wat kan het mij schelen
Het maakt mij uniek
Ingezonden door: Henny Klaassen
Rennen,vliegen draven
geen tijd om stil te staan
doe het ook nog zonder klagen
wie trekt mijn noodrem nu eens aan?
Een telefoontje ontvangen
mijn jas amper uitgedaan
scheur weer weg zonder eten
ik moet door, ik moet gaan
Vrije tijd kan ik vergeten
opgeslokt door dat gehol
iets drijft mij voort, lijk wel bezeten
eigenlijk te gek en te dol
Sta open voor die ander
vecht mee zij aan zij
help waar ik kan helpen
maar wie vecht met mij?
Ingezonden door: Henny Klaassen
Levenskoers
Ik heb mijn houvast diep verankerd
mijn greep wordt sterker laat niet los
wil geen speelbal zijn van levensgolven
Vaar al zolang in zwaar weer
Mijn scheepje bevaart de zee des levens
maar het roer houd ik nu muurvast
zal mijn eigen koers eindelijk bepalen
gooi weg al mijn overbodige ballast
Mijn stem schreeuwt tegen de stormen
hier ben ik, ga niet opzij
Neem nu zelf de controle
Een koers bepaald, eindelijk vrij
Ingezonden door: Henny Klaassen
|
