En zij was gegaan
ze koos voor eenzaamheid,
haar pad kende geen weg terug.
ze weigerde vooruit te kijken,
haar blik ging naar de lucht.
ze had geen reisgenoten,
geen behoefte ook daaraan.
ze wou alleen maar vrij zijn,
van de ketens rond haar lichaam.
ze wou een vogel zijn,
die wegvliegt van haar last.
met meelij' dacht ze aan de bomen,
die staan voor eeuwig vast.
ook wou zij een vlam zijn,
die danst altijd alleen.
ze was jaloers op de stoom,
als ze zag hoe die snel verdween.
misschien wou ze te graag,
misschien wou ze te veel.
maar op een koele winterdag,
was ze weg van het toneel.
de bomen wisten hoe het zat,
de lucht hield stijf haar mond.
maar volgens een getuige,
is het verhaal mooi afgerond.
met uitgestrekte armen,
in de zon een laatste keer.
liet ze al haar angsten varen en toen...
was ze er niet meer.
Ingezonden door: Ineke
Angst
weggedoken in een hoekje
bang voor wat er komen gaat
na het stelen van een koekje
bij 't winkeltje in de straat.
o mijn god, daar gaat de deurbel
direkt erna een zware stem
en m'n vader antwoordt streng
bedankt meneer
ik spreek met hem.
nu nog dieper weggedoken
wacht ik
op hetgeen er komen gaat
tergend langzaam
gaat de kamerdeur nu open
't duurt niet lang
eer dat hij voor mij staat.
langzaam kruip ik uit mijn hoekje
hulpeloos staar ik hem aan
maar vind de kracht
om toch nog even snel te zeggen
dat ik het echt niet heb gedaan.
waarom zo jokken kleine man
op je voorhoofd staat geschreven
dat jij koekjes stelen kan
dus ga maar staan en buk maar even
van zo'n pak slaag, daar leer je van.
Ingezonden door: Dirk Tempelaar
Bang
bang zijn om aan mij te denken
is bang zijn om mij te vergeten
bang zijn om te vergeten aan mij te denken
iets waar je in vast zit voor het leven
bang zijn en beven
en als je er dan uit bent geraakt
terug klaar bent
om leuke dingen te doen
om mensen gelukkig te maken
maar dan bang zijn om alles kwijt te raken
Ingezonden door: Lieselot
|
De dokter
goedendag, ik ben de man
die u straks prikt
en om u toch gerust te stellen
maakt u zich niet al te dik
het zal u zeker best bevallen
daar ik zuiver mik.
Ingezonden door: Dirk Tempelaar
Laat mij maar even gaan,
Laat mij maar even met rust,
Ik kan nu niet praten,
Ja, laat mij maar even met rust,
Het leven plaagt me zo
dat ik niet meer weet wat te doen,
Laat mij maar even,
10 jaar geleden nam het leven al mijn zoon,
En vandaag ging de telefoon
uit mijn landje kwam bericht,
Mijn dochter was eraan,
Het gaat niet goed,
Wachten moet ik nog,
Zeg nu niet
dat je ook nog mijn dochter
haar leven wil nemen,
Een banger hart een Moederhart,
Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs
Last time i feel sow numb.
I don't now how, i don't know why??
Maby its because i lost my girlfriend??
Maby its because i think i'm the only one
who doesn't know wat love realy is??
All this questions where will it end??
All this fear, wil it ever dissapeare
Ingezonden door: Lost
Lieve kleine Nikki,
jou bevalling ging zo goed
Wij waren zo gelukkig
maar je moest naar het ziekenhuis, met spoed
Daar werd al snel geconstateerd
dat je niet in orde was
Je toekomst is onzeker
een chromosoom is je tot last
Donkere wolken pakken zich nu samen
ons klein meisje verliezen, wat een angst
Wanneer die tijd er is, we weten het niet
maar daarvoor zijn we nu zo bang.
Ingezonden door: Gerda
Langzaam aan bejaard,
zeer achtenswaard
hier en daar een rimpel,
ach, een bagatel
met een lach door 't leven
dan red je het wel....
Ingezonden door: Gerda
Angst
Angst kan zo plots optreden,
door een onbekend voorteken.
Een rammelend geluid,
een kier waar de wind in fluit?
Het hart gaat als een wilde
klopgeest te keer,
uw oren spitsen zich als een speer.
Dat geluid ken je niet,
niets speciaals dat je ziet.
Bibberend kijk je rond,
met opengesperde mond,
tot poeslief komt binnengelopen,
likkebaardend was haar tocht afgelopen.
Ingezonden door: Claire Vanfleteren
|
Het meisje in mijn spiegel
Als ik in de spiegel kijk,
Zie ik een meisje,
Ik vraag mij af wie ze is,
Soms lijkt het alsof ik haar ken,
Maar dan toch weer niet,
Ze zit helemaal ineengedoken,
In het hoekje van de kamer,
Tranen rollen over haar wangen,
Bloed druppelt langzaam op de grond,
Met een mes in haar hand,
Kijkt ze me aan,
Haat, woede, verwarring,
Verhalen van pijn, verdriet,
Ze blijft zitten in datzelfde hoekje,
Met haar benen opgetrokken,
Dicht tegen haar lichaam aan,
Ze kijkt me aan,
Met angst in haar ogen,
Vragend om hulp,
Maar er is niets,
Niets wat ik kan doen,
Ze bedekt haar lichaam,
Ze wil niet dat iemand het ziet,
Niemand mag zien wat ze heeft geleden,
Niemand mag zien wat ze zichzelf heeft aangedaan,
Ik kijk haar aan,
En kan het haast niet geloven,
Ik kijk in de spiegel,
En dat meisje,
Dat ben ik.
Ingezonden door: Ilonka
Meeuw
Angst
Hoog in de lucht, een meeuw
zal ik blijven leven
Wanhoop
ogen vertroebeld door tranen, een meeuw
ik mag leven
Buiten
Hoog boven mij in het blauw, een meeuw
Dierbaar
mijn meeuw, boodschapper van de hoop.
Ingezonden door: Marijke
Ik kijk uit het raam
En ril van angst
Ik heb me nog nooit zo gevoeld
Wat maakt mij zo bang
Is het de lucht
is het mijn bestaan
ik weet niet wat het is
maar weet wel dat ik ga
ren weg van mijn angsten
ren weg van het raam
want dan weet ik
dat het beter zal gaan.
Ingezonden door: MenneLaiiJ
Als de nood hoog is
Niet bewegen
me niet wagen aan het leven
wil me aan de slaap nog even
bevrijdend overgeven
Onderdruk die drang
opstaan smaakt wrang
als je slecht nieuws hebt gekregen.
Geluidloos wenen
sta verslagen op mijn benen
de vloer, van stenen, zo koud
en mijn hart krimp akelig inenen.
Ik grijp de draad
die naar men zegt
altijd bestaat
om uit dit verlammende
labyrinth te komen.
Ik moet wakend
verder dromen,
omdat de krachten
van gedachte wensen
iets bereiken bij mensen
die ons lief zijn.
Dit geloof neemt ook ons de pijn..?
Het zij zo... Amen!
Ingezonden door: M. Bodelier
|
